Ma być pięknie

Powstały pierwsze literki i pierwsze teksty, pisane wolniutko i ze skupieniem. Jeszcze nie są idealne. Do tego długa droga, ale można je już ozdobić, na przykład inicjałem. Jako to się robi?

Uczymy się przez kopiowanie. Pomysły pochodzą ze starych manuskryptów (z pomocą przychodzi Internet). Wybieramy to co się podoba, to co jesteśmy w stanie wykonać. Na razie nie zwracamy uwagi na epoki. Technika wykonania jest tradycyjna - kopiowane za pomocą ołówka, poprawienie konturów cienką, jasną kreską wykonaną pędzelkiem, wypełnienie kolorami (czasem wielokrotnie powtórzone), dodanie konturów. W zasadzie proste, ale wymaga czasu. No i jeszcze żeby się nie pomylić, bo okazuje się, że literki się gubią, jakiś kleks się zdarzy, ...

PS. W uncjale nie ma małych i dużych liter (tzn. jest pismem majuskułowym). Trochę nam tego brakuje w tekście. Za to można stosować różne wyróżnienia.

Początek

Teksty pisane stalówką zanurzaną w atramencie i ozdobione pięknymi inicjałami. Taki jest cel, ale początek jest zawsze taki sam, to znaczy nauka pisania pojedynczych literek (jak w pierwszej klasie) - pod jakim kątem nachylić stalówkę, w jakiej kolejności stawiać kreski, jak utrzymać piękne zaokrąglenia, ... Ręka przyzwyczajona do klawiatury musi sobie przypomnieć przypomnieć jak panować nad narzędziem.

Pierwszy ćwiczony krój pisma (unicjała), jest jednocześnie jednym z najstarszych (III w.). Powstała w czasach, gdy papirus został zastąpiony przez pergamin, co miało wpływ na kształt liter. Litery są szerokie, okrągłe. Były pisane odpowiednio przyciętym patyczkiem lub piórem, co pozwala uzyskać linie o różnej grubości. 

Dopiero po przećwiczeniu poszczególnych liter, przychodzi czas na pojedyncze słowa, a w końcu krótki fragment z Pisma św.